MONGIBELLO

 

De vulkaan de Etna op Sicilië bestrijkt een gebied van 50 bij 60 kilometer, ongeveer zo groot als de provincie Utrecht. De hoogste top reikt tot meer dan 3000 meter boven zeeniveau. Er zijn honderden kraters, verspreid over het hele vulkanische gebied. De Etna is voortdurend in beweging; hij borrelt, dampt en rommelt, en van tijd tot tijd vinden er uitbarstingen plaats, waardoor grote gebieden met roodgloeiende lava worden overstroomd.
In de zomer van 2004 maakte de fotograaf een serie van 80 foto’s tijdens zeven voettochten over de noord- en zuid-hellingen van de vulkaan. De meeste foto's werden genomen in de ochtenduren op een hoogte van ongeveer 2100 meter. Op deze hoogte groeit in de uitgestrekte lavavelden een bijzondere, kleurrijke vegetatie en er leven alleen maar kleine, bruine sprinkhanen en lieveheersbeestjes. 's Morgens vroeg zijn er nog geen mensen aanwezig. Er heerst een adembenemende stilte, af en toe verstoord door het geluid van de wind.

De beeldcompositie Mongibello voert ons naar een ontoegankelijk landschap dat buiten onze wereld lijkt te liggen. Aan de ene kant staan verschillende laag groeiende planten in kleine clusters, aan de andere kant liggen weerbarstige klompen steen her en der verspreid in de grijs-blauw gekleurde lavavelden. Vanaf het centrum van Mongibello kan het gehele vulkanische landschap worden overzien. Ver weg, aan de horizon, stijgen uit verschillende kraters witte dampslierten op, die de ondergrondse aanwezigheid van vloeibaar gesteente verraden.
Mongibello lijkt als een onbereikbare meteoriet in de kosmos te zweven.

 

MONGIBELLO

 

The volcano Etna on Sicily covers an area of 50 by 60 kilometers, about the same size as the province of Utrecht in The Netherlands. The highest peak reaches up to more than 3,000 meters above sea level. Hundreds of craters are scattered across the extensive volcanic area. The inner volcano is continuously active: it bubbles, it steams and rumbles, and from time to time eruptions occur, covering large areas with red-hot lava.
In the summer of 2004 the photographer made a series of 80 pictures during seven walks on the northern and southern slopes of the volcano. Most of the pictures were taken at a level of about 2,100 meters, early in the morning. At this altitude the vegetation on the lava fields is exceptional and colourful and only small brown grasshoppers and ladybirds live there. Early in the morning there are hardly any humans around. A deafening silence reigns, disturbed only now and then by the sound of the wind.

The composition Mongibello guides us to an impenetrable landscape that seems to be outside of our world. Small clusters of low-growing plants are visible on one side; on the other side rough stones lie amidst the grey-blue coloured lava fields. From the centre of Mongibello one can survey the whole volcanic landscape. Far away at the horizon white, hazy clouds are rising from the various craters, betraying the subterranean presence of red-hot liquid magma.
Like an inaccessible meteorite, Mongibello seems to be floating in space.

 

terug naar vorige pagina